Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θεωρούμε ότι συμφωνείτε με αυτό, αλλά μπορείτε να αρνηθείτε αν το επιθυμείτε.
×
Ρυθμίσεις απορρήτου
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας κατά την πλοήγηση. Από αυτά τα cookies, τα cookies που κατηγοριοποιούνται ως απαραίτητα αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας καθώς είναι απαραίτητα για βασικές λειτουργίες του ιστότοπου.
Χρησιμοποιούμε επίσης cookies τρίτων που μας βοηθούν να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε πώς χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο. Αυτά τα cookies θα αποθηκευτούν στο πρόγραμμα περιήγησής σας μόνο με τη συγκατάθεσή σας. Έχετε επίσης την επιλογή να εξαιρεθείτε από αυτά τα cookies. Ωστόσο, η εξαίρεση από ορισμένα από αυτά τα cookies μπορεί να επηρεάσει την εμπειρία περιήγησής σας.
Περισσότερα
Το σώμα των άρθρων του παρόντος τεύχους του περιοδικού καλύπτει ένα ευρύ φάσμα της σύγχρονης επιστημονικής, θεολογικής, φιλοσοφικής και ανθρωπολογικής αναζήτησης, συνδέοντας την παράδοση, τη λειτουργία της συνείδησης, την τέχνη και την εκπαίδευση. Αρχικά, εξετάζεται η δογματική της Μεταμόρφωσης του Χριστού στον Άγιο Λέοντα τον Μέγα σε αντιπαραβολή με την ανατολική ησυχαστική παράδοση, αναδεικνύοντας τις θεολογικές διαφορές Ανατολής και Δύσης. Στη συνέχεια, το ενδιαφέρον στρέφεται στον υπαρξιακό στοχασμό, τη «θεολογοτεχνία» με αφορμή το βιβλίο του Αλέξανδρου Κοσματόπουλου «Μυστική Συνομιλία», αλλά και τη φιλοσοφική διάσταση της «προσοχής» στο έργο της Iris Murdoch, όπου η ανιδιοτελής υπέρβαση του εγώ και η αγάπη επαναπροσδιορίζουν την ηθική και τη διαμόρφωση της συνείδησης μέσω της τέχνης και της λογοτεχνίας. Αυτή η μυστικιστική και πνευματική αναζήτηση διευρύνεται μέσα από μια διεπιστημονική μελέτη της εκστατικής εμπειρίας σε διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις, η οποία αναλύει τις αλλοιωμένες καταστάσεις συνείδησης υπό το πρίσμα της ψυχολογίας και των νευροεπιστημών. Τέλος, η θεματική επεκτείνεται στην εφαρμοσμένη παιδαγωγική, αναδεικνύοντας πώς τα βιωματικά σχολικά προγράμματα σπουδών ενισχύουν τον περιβαλλοντικό και υγειονομικό γραμματισμό των μαθητών. Αντίστοιχα η Θεωρία του Αυτοκαθορισμού προωθεί την Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση (SEL) στο δημοτικό. Ωστόσο, παρά τα οφέλη στην εμπλοκή των μαθητών, η εφαρμογή τους εμποδίζεται από θεσμικούς, χρονικούς και αναλυτικούς περιορισμούς, καθώς και από την ελλιπή προετοιμασία των εκπαιδευτικών.