Από την Αποφυγή στη Συμμετοχή: Κίνητρα και Κοινωνικοσυναισθηματική Μάθηση

Η ανάπτυξη κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων (So­cial and Emotional Learning) αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα για τη σχολική ένταξη, τη μαθησιακή ετοιμότητα και τη συνολική ψυχοκοινωνική ευημερία των μαθητών. Η παρούσα μελέτη ε­στι­άζει στη συμβολή της Θεωρίας των Κινήτρων και ειδικότερα της Θεωρίας Αυτοκαθορισμού (Self-Determination Theory) στην ενίσχυση κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων στο δημοτικό σχολείο. Σε αυτό το θεωρητικό πλαίσιο, η μελέτη παρουσιάζει τα ευρήματα ποιοτικής έρευνας, που διερευνά τις αντιλήψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, σχε­τικά με τα κίνητρα των μαθητών και τη σύνδεσή τους με την κοινωνική και συναισθηματική μάθηση. Η έρευνα βασίστηκε σε ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς δημοτικών σχολείων, που αναλύθηκαν μέσω θεματικής ανάλυσης. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν τη σημασία των κινήτρων στη μαθητική συμπεριφορά, ωστόσο, θεσμικοί, χρονικοί και παιδαγωγικοί περιορισμοί δυσκολεύουν την εφαρμογή τους. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για στοχευμένες παιδαγωγικές παρεμβάσεις, που ενσωματώνουν αρχές κινητροδότησης στο αναλυτικό πρόγραμμα και στη σχολική κουλτούρα.